De microblogdienst Twitter hoef ik niet meer uit te leggen, maar de hashtag is voor velen nog een nieuw concept. Zo’n hashtag is een soort code die kan weergeven waar je het over hebt op Twitter. Zo stond mijn Vlaamse tijdlijn op 3 april vol met ‘#rvv’: het was de Ronde van Vlaanderen. Op de dag dat ik dit artikel schrijf, zie ik voortdurend ‘#Alphen’ voorbijkomen, de hashtag voor nieuws over en reacties op de schietpartij in Alphen aan den Rijn, Nederland.

Doel van die codes en hekjes? Het massale aanbod aan tweets een beetje structureren voor mensen die iets willen opvolgen. De zoekfunctie van Twitter laat je toe elke tweet met een bepaalde hashtag meteen te zien verschijnen . Je kan ook op een hashtag klikken en alle tweets bekijken met die hashtag . Zo kan je redelijk eenvoudig nieuws volgen of interessante trends opsporen.

Maar hoe kom je te weten welke hashtags je zelf kan of moet gebruiken op Twitter? Meestal neem je gewoon over wat de meeste mensen al gebruiken . Breng je als eerste nieuws? Dan kies je zelf een eenvoudige hashtag om toe te voegen. Op evenementen zal de organisatie dikwijls meedelen wat de officiële hashtag is. Zelfs de makers van televisieprogramma’s, zoals De Zevende Dag, geven nu een hashtag mee om feedback op Twitter gemakkelijk te verzamelen.

Toch is het gebruik van de hashtag niet louter functioneel gebleven. De stap van ‘#rvv’ naar ‘#slechtgezind’ bleek klein. Opeens werden hashtags gebruikt om een uitspraak op Twitter te verduidelijken, ook zonder nieuwsaanleiding of evenement. Emoties werden nu ook in een hashtag gegoten: #grrr #wow #argh #huh? Maar ook: #niettedoen #needadrink of #geenzininvandaag. Het werd een manier om jezelf beter (of gemakkelijker) uit te drukken.

Maar dat maakt het wel minder eenvoudig om al die hashtags op te volgen (#chaos!). Ze blijken ook even hardnekkig als sommige andere online gewoontes, zoals ‘lol’ (laughing out loud’) en smileys. Opeens wordt het soms moeilijk om iets te zeggen zonder # . Ik hoorde al mensen vertellen over offline conversaties waarin nog net niet luidop ‘ hashtag erg’ werd gezegd. Het lijkt eenvoudiger een extra boodschap mee te geven met een #, zonder de ware betekenis volledig uit te spreken.

Ik geef het toe: zelf ben ik ook een fervent gebruiker van hashtags. Maar overvloed zorgt voor chaos en dus is het een beetje oppassen met #gemakkelijk doen. Toch kan je ook niet meer zonder de hashtags op Twitter. Ze zijn een waardevolle filter en vaak een stiekeme manier om niet al te zwaarwichtig toch emotie over te brengen. Zo voerden mijn volgers
zelf #RIPBlinkie in toen mijn hamster overleed. Een digitaal schouderklopje en een gestructureerde manier van reageren. # tochzoslechtnognie t.

Enkele weken geleden kreeg ik de kans om een hele dag naar creatieve dames te luisteren op het Creativity Forum 2010. Op uitnodiging van Flanders DC schreef ik dit artikel over de presentatie van Dorien Aerts.

We’ll all be on the mobile internet soon, make sure  your business is ready for us

The mobile internet is booming. It’s not just cellphone geeks checking maps or accessing Google on their phones anymore. More and more ‘normal’ people are exploring the variety of available mobile internet services. It’s time to find out what your business can do to capture their attention on the go.

At the Creativity Forum, Dorien Aerts (a die hard mobile early bird) explained what businesses can do on the mobile internet and why they should do something. Dorien, by the way, organized the first mobile webcamp in Belgium, gathering the other die hard mobile early birds, and built up lots of experience and insights that led to her keynote today.

So is it time to take the leap or is it too early? 76 percent of the people still doesn’t use the mobile web on their phone. That’s a lot of mobile internet browsers that never even open. It’s still too complicated or expensive. Yet, by 2013, more people will access the mobile web than the desktop web, research giant Gartner estimates. This means a lot of people will have their first mobile internet experience very soon.

But what experience will that be? Are we going to walk around watching streamed television shows on our cellphones? Probably not, even though this is a huge hit in Japan already. Europeans and Americans prefer to share information and experiences. Services like Foursquare, Shazam, Runkeeper, ..are all focused on sharing and finding information about ourselves or the world around us.

We ‘tag’ a song playing in a store or track our movements while trying to pick up the habit of running. Some people, like me, even let the world know what restaurant they’re eating at and review it in a few characters, all without touching a desktop computer. And, we’re also taking into account the information others shared.

This could mean people will walk right by your huge billboard, never noticing it or even dismissing it, while reading a review of your competitor on their phone. “For example, I just google the type of restaurant I’m looking for, check some reviews on Foursquare for the first search results and go”, Dorien illustrates. If you’re still advertising in the paper yellow pages, you might want to reconsider.

But how to jump into the big mobile ocean? “Just jump”, Dorien advises. Find some people with an iPhone, Android device or iPad. Start thinking about your mobile presence on these devices. Try catching some mobile early birds who can tell you what they do with their mobile devices every day. “But make sure you deliver an impeccable product“, adds Dorien.

In the end, it’s all about making your business relevant to people on the go. Provide information they can easily access, allow them to share information about your business or product and even encourage them to create information about you.You might as well hop into the mobile ocean now and be ready for the other 76 percent of people diving in soon.

Nu ja, omschreven…Echt afleiden wat ik nu ga doen, kan je natuurlijk niet. De meeste mensen reageren met “Hmmmm, cheeeeesecake” wanneer ze het logo zien. Ik kan het niet meer met ze eens zijn. Juist dat ‘Hmmmmm-gevoel’ illustreert mijn goesting om creatief aan de slag te gaan als zelfstandige. Mijn stukje van de taart veroveren en enthousiast een flinke hap nemen, dat is het plan.

En dus plaatste ik een oproep op Twitter, mijn favoriete kanaal voor verwijzingen en aanbevelingen. Enkele uurtjes later had ik een bericht van Yoni, ook een beginnende zelfstandige, en had ik mijn designer gevonden. En meteen een goede, zo bleek. Bij deze dus alvast reclame voor een andere startende creatieveling: Yoni met zijn bedrijfje Minify. Op naar de visitekaartjes!

Wat?
Chi en Qi betekenen energie. Neng staat voor het ontwikkelen van je eigen potentieel en Gong betekent ‘oefenen dat leidt tot meesterschap’. Chi Neng Qigong werd ontwikkeld door dr. Pang Ming, een arts opgeleid in de Chinese traditionele en Westerse geneeswijzen. Toen dr. Pang Ming de positieve effecten zag van de oude bewegingsleer Qigong op het helingsproces van zijn patiënten, ontwikkelde hij een nieuwe vorm van deze bewegingen, een vorm die makkelijk aan te leren is. Chi Neng Qigong activeert het zelfgenezend vermogen van het lichaam maximaal.

Voor wie?
Chi Neng Qigong is geschikt voor iedereen: jong en oud, fit en minder fit. De eenvoudige oefeningen laten toe dat iedereen makkelijk, op een aangepast en persoonlijk niveau, met Chi Neng Qigong kan starten. Sport en fitness versterken vooral ons lichaam, Chi Neng Qigong versterkt voornamelijk onze energie. De vloeiende bewegingen werken niet enkel in op ons bewegingsapparaat, maar op ons hele zijn.

Resultaat
Door elke dag een half uurtje te ‘Chi Nengen’ zal niet alleen je gezondheid verbeteren, maar ook je concentratie. De oefeningen bezorgen een groot gevoel van welbevinden en de ervaring dat er op elk moment van ons leven nieuwe kansen bestaan. Die ervaring beïnvloedt niet enkel ons lichaam, maar heeft ook een duidelijk effect op ons emotioneel en mentaal evenwicht. Chi Neng Qigong is uiteindelijk een manier van leven, met als vertrekpunt je lichaam.

“Theo was mijn mentor.” De jonge man spreekt de massa toe. Het is Lennart Boei, een pupil van Van Gogh. Maar hij zegt de menigte niet veel. Het maakt ook niet veel uit wat hij zegt. De mensen roepen en gillen alleen maar. Een jonge vrouw staat midden in de massa in trance met een houten lepel op een pan te slaan. Naast haar gilt iemand in een megafoon. De stem is hees van het roepen en kraakt van emotie: “Is dit het voorbeeld dat wij onze kinderen willen geven? We moeten opstaan! Opstaan! Voor de vrijheid van meningsuiting.”

Het is even wat stiller en Boei is weer te horen. “Daarom maken we nu kabaal voor Theo. De trommel begeleidt ons.” De eerste slag van de trommel galmt over de Dam en het Damrak heen. “Theo!”, gilt de stem door de me Gabon. lederen barst los. Steeds harder. De hele massa schreeuwt, gilt, slaat op pannen. Fluitjes gieren door het stemgeluid heen. De tromslagen echoen, ketsen dan af tegen gebouwen om de Dam heen. Het is een explosie van lawaai. Zeven minuten lang.

Bij het podium staart burgemeester Job Cohen verbeten voor zich uit. Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie Rita Verdonk staat naast hem. Ze kijkt woedend. Ze klapt krampachtig mee met de tromslagen. Haar hele lichaam schokt bij iedere dreun. Na zeven minuten herrie vraagt Lennart Boei om twee minuten stilte. Want we willen Theo ook herdenken.

De minuten lijken een eeuwigheid te duren. De massa staat op barsten. Een jongen houdt zijn hand voor zijn mond. Zijn moeder klemt de lippen stevig op elkaar. De woede zindert door de lucht. Zodra Boei richting de microfoon stapt, trilt de Dam weer. Het lawaai nog harder dan eerst. De zwerm journalisten rond Cohen en Verdonk kan niets anders doen dan afwachten. De politici weigeren iedere vorm van commentaar. Het is tijd voor de burgemeester om het podium op te gaan.

Het lawaai voor Theo slaat om in een gejoel voor Job. De lijfwachten van Cohen kijken zenuwachtig om zich heen. Op de eerste rij achter de dranghekken staat een oudere vrouw te tieren. “Jij hebt niets gedaan om dit te voorkomen! Jij doet niets!” Ze hangt over het dranghek heen en wijst naar haar burgemeester. “Jij stuk onbenul!” De vrouw windt zich nog meer op als ze vertelt waarom ze zo kwaad is. “Hij laat ze maar allemaal hun gang gaan hier. Kijk maar naar de diamantbuurt! En nu weer Theo!” Job Cohen probeert ondertussen over het publiek heen te schreeuwen. Maar de mensen zijn boos. Cohen rond zijn toespraak af en verlaat onder bewaking het podium.

bron: blog Anja Meulenbelt

“Dit had niet voorkomen kunnen worden, ook niet door Cohen”, vertelt SP-fractievoorzitter Jan Marijnissen terwijl hij fronsend om zich heen kijkt. Hij staat midden in het woedende joelende publiek. Een pet en een zwart leren jack maken hem haast onherkenbaar. “Ik wilde hier vanavond als persoon zijn, niet als SP’er.” Marijnissen wil het vanavond dan ook niet over politiek hebben. “Vandaag is zo’n dag dat je niet moet nadenken, maar moet voelen.’ Mensen om hem heen knikken instemmend.

Ondertussen is minster Verdonk al een tijdje aan het woord. Ze spreekt de massa woedend toe. “Dit kan niet meer! Dit pikken wij niet!” De massa kan zich in de oorlogstaal van Verdonk vinden en schreeuwt mee. Tusser alle gillende mensen staat een man rustig voor zich uit te staren. Hij heeft een cactus bij zich waar een papiertje op is geprikt. Op het stukje papier staat:‘Is dit het einde van tolerantie?’ “De cactus is het symbool voor Theo”, legt de man uit. Hij lijkt een beetje overdonderd door al het lawaai om hem heen. “Theo was rond, dik en stekelig. Maar vooral zacht van binnen. Laten we dat vandaag niet vergeten.”

Als Verdonk het podium heeft verlaten, kalmeert de menigte. Iedereen beseft dat het voorbij is. De agressieve sfeer ebt langzaam weg. Hier en daar laten groepjes nog klein vuurwerk knallen. Maar de meeste mensen wandelen een beetje rond en kijken naar anderen. Sommigen gaan in discussie met omstanders. Bij het Damrak loopt een islamitische man rond met een groot bord. hij heeft heeft in zwarte letters de leuze ‘Geen moord in de naam van mijn Islam’ op een plank geverfd. De man krijgt voortdurend schouderklopjes van voorbijgangers.”Moedig van jou!”, roept een vrouw hem toe.

“Ik ben hier vandaag omdat ik het gevoel heb dat iemand er met mijn godsdienst vandoor is gegaan. Alsof iemand jouw auto jat en er dan een misdaad mee begaat”, vertelt de man boos. “De Islam moet zichzelf vernieuwen. Ik ben een goede moslim en ik ben getrouwd met een katholieke vrouw. We hebben twee prachtige zonen! Je kan dus op een westerse manier moslim zijn”, vertelt hij vurig. “Maar jullie moeten ons ook nog wel die kans geven.

Cyberseks is veel meer dan dat, concludeerden Duitse psychotherapeuten dit weekend op een congres over seksualiteit. Steeds meer mensen gaan in therapie omdat ze seksverslaafd zijn. De voornaamste oorzaak voor de stijging van het aantal seksverslaafden is volgens de therapeuten het vrij toegankelijke en enorme aanbod van sekssites en chatrooms op internet. “Daar kan iedereen anoniem en onbekenden terecht”, aldus klinisch psycholoog Steffen Vliegen tijdens het congres.

Cyberseks kan dus verslavend zijn. Maar kan het niet zo zijn dat mensen die reeds seksverslaafd zijn het internet gebruiken om aan hun trekken te komen? De Stichting Nationaal Preventie en Informatie Bureau Seksverslaafden (NPIBS) is daar duidelijk over: “Uit onderzoek blijkt dat mensen die normaal gesproken niet verslaafd zijn en geen last hebben van dwangmatig gedrag of grensoverschrijdend gedrag door cyberseks in enkele maanden tijd enorme hardcore verslaafden kunnen worden.” Cyberseks kan dus ook gevaarlijk zijn. De vraag is hoe een virtuele realiteit zo’n schokkende werkelijkheid kan worden.

Net liefde
Cyberseks kan heel echt lijken. Een levendige fantasie zit ons in de genen: mensen zijn
symboolmakende en symbooluitwisselende dieren. Door omgang met symbolische objecten zoals tekst en geluid kunnen we zelf fysieke reacties ervaren. Het is dus best logisch dat iemand opgewonden kan geraken van een virtueel seksgesprek. Maar het is juist die intense beleving die cyberseks verslavend en gevaarlijk kan maken. Ondanks dat het contact niet ‘echt’ is, bestaan de gevoelens die erdoor ontstaan wel degelijk. Veel mensen kunnen er daarom geen afstand meer van nemen. Zo ontstaat de vicieuze cirkel die iedere verslaving kenmerkt.

Afstandelijk
Onderzoek naar problematisch computer- en internetgebruik heeft laten zien dat obsessieve gebruikers steeds minder tijd besteden aan mensen in hun lokale orngeving. Het is daarom niet verwonderlijk dat een groot deel van de internetverslaafden serieuze relatieproblemen heeft. Online romances kunnen zo sterk worden dat chatters bestaande intieme relaties kunnen verdringen of vervangen. Veel partners hebben inmiddels ontdekt dat cyberseksuele relaties een directe bedreiging linnen vormen voor hun echte relatie.

Masturbatie
Als je nog nooit cyberseks hebt gehad is het moeilijk te begrijpen hoe mensen er zo in op kunen gaan. “Op het moment dat ik sexy dingen schrijf of lees, ben ik volledig geconcentreerd op die fantasie. Het wordt mijn werkelijkheid. lk kan elke fantasie op iedere persoon plakken want ik word niet gehinderd door een slechte adem of een dikke buik”, vertelt een chatter. Het is dus een interactieve fantasie die je met iemand ‘deelt’. “Cyberseks doet hoofdzakelijk denken aan een hoogst omslachtige variant op masturbatie”, zegt onderzoekster Karin Spain. Cyberlovers winden elkaar fysiek en mentaal op en genieten ervan als zij merken dat de ander van hen seksueel opgewonden raakt. ln cyberseksuele contacten en relaties bevredigen mensen zichzelf, ook al wordt de ander daarvan niet altijd op de hoogte gesteld.

Cyber dildo
Veel cyberrninnaars gaan tegenwoordig op zoek naar manieren om de zintuigen toch te prikkelen. De webcam leent zich daar erg goed voor. Je kunt je cyberpartner zien en spreken tijdens het cyberseksen. Maar het blijft niet bij een eenvoudige camera. Verschillende ondernemingen verkopen al jaren ‘cyberdildonics’: seksspeeltjes die door je online lover via internet bediend kunnen Worden. Met de slogan ‘The internet never felt so good’ promoot een online sekshop cybersekspakken en andere dildonics. Een cybersekspak stimuleert verschillende erogene zones van het lichaam met één klik. Wurm je in je cyberseksouttit, log in op de juiste site en wacht tot iemand op de juiste knopjes duwt. Zo eenvoudig is het.

Real life
De NPIBS waarschuwt dat sekssites dusdanig agressief kunnen zijn dat ineens er nauwelijks los van kunnen komen. “Ze worden opgehitst, in vervoering gebracht en verleid om steeds verder hun grenzen te verleggen.” Uit onderzoek van NPIBS blijkt dat 30 procent van de mannen hun cybergedrag omzet in ‘real life’ gedrag. Bij de vrouwen is dat zelfs 80 procent. Er zijn wel meer mannen online actief waardoor er meer mannen verslaafd zijn. Een ander opzienbarend resultaat uit de onderzoeken is dat mensen die zich normaal niet bezig houden met pedofilie en kinderporno binnen een half jaar er verslaafd aan kunnen taken als ze geconfronteerd worden met kinderpornograiische beelden. Een gevaarlijke ontwikkeling voor onze sarnenleving, vindt de NPIBS.

Waarschuwing
Maar is cyberseks dan echt altijd zo gevaarlijk? De vergelijking met andere verslavingen is snel gemaakt: de een is er gevoeliger voor dan de ander. Toch stijgt het aantal seksverslaafden opvallend snel. Maar we kunnen moeilijk op iedere sekssite een waarschuwing zetten zoals op de sigarettenpakjes of mensen pas vanaf hun zestiende op het internet toelaten. Het lijkt er dus op dat iedereen zichzelf in de hand moet houden. Rook niet, drink met mate én chat met mate.

De titel van deze post verklapt de goede afloop natuurlijk al. Mijn businessplan verliet de vergaderzaal met een mooi ‘Akkoord’. De mijnheer van het Participatiefonds belde mij het verdict gisteren rustig door, ik nam het nieuws erg blij (lees: minder rustig) in ontvangst. Toch geloofde ik het pas helemaal toen de website van het Participatiefonds vandaag zwart op wit meldde dat mijn dossier goedgekeurd werd.  Het is écht gelukt!

Wat heb ik nu gewonnen? Helemaal niets! Wat heb ik gekregen? Ook nog niets. Maar binnenkort kan ik wel rekenen op een flinke financiële  duw in de rug. Pas op, al die centjes moeten terugbetaald worden. Maar de voorwaarden zijn uitstekend, de kussentjes rondom mij goed geplaatst, de stress bij het opstarten een pak minder. Ik kan me  nu  meer concentreren op wat ik graag doe, zonder de onmiddellijke tijdsdruk van rekeningen en sociale bijdragen.

…

…

…

*HAPPY DANCE*

Nee, ‘t is niet waar, eigenlijk is zo’n businessplan opstellen leuk. Maar ook spannend: is dit allemaal haalbaar? Ik begin in ieder geval flink de kriebels te krijgen. Morgen werk ik nog één dagje aan het totaalplaatje en dan verstuur ik een erg belangrijk PDF-document naar mijn begeleider bij KUM.be.

Zodra die tevreden is, vertrekt mijn plan naar het Participatiefonds. Daar bestudeert een analist al mijn werk en kiest dan één van de twee grote stempels op zijn bureau uit. Groen of rood? Doorgaan of stoppen? Lening of geen lening?

Ook zonder startlening begin ik er zeker aan, trouwens. Maar een beetje centjes om de eerste maanden te overbruggen en wat nuttige investeringen te doen, zijn erg welkom. Het zijn spannende tijden dus. Biiiiiiijna….

Wat wordt er dan zoal van mij verwacht? Een duidelijk financieel plan natuurlijk, maar ook een uitbundige omschrijving van mijn project en motivaties. Daarnaast moet ik ook de concurrentie analyseren, mijn sterktes en zwaktes opsommen en zelfs het bedrag dat op mijn lief’s loonbrief staat verklappen.

Deze zomer moet ik dus werken aan de grootste stap binnen deze opstartfase. Het is veel werk en de vragen best imposant, maar ik heb er toch zin in.  Wanneer alles op papier staat, wordt de aanvraag verstuurd naar een analist in Brussel die moet beslissen of mijn dossier overtuigend genoeg is. “DIe kent jou niet, die ziet alleen maar wat je opschrijft”, herhaalt mijn begeleider steeds.

Het moet dus meteen goed zijn: enthousiast, maar niet lichtzinnig. Onderbouwd en goed geïllustreerd. Optimistisch, maar ook realistisch. Gelukkig heb ik nog een kleine twee maanden om al die dingen in een tekst en financieel plan te gieten. Af en toe word ik even héél zenuwachtig. Het is verdorie zo spannend!