De dubbelzinnigheid van de hashtag
‘Ik schrijf een artikel voor Inside #moeilijk #evendenken.’ Als je een actieve Twitteraar bent, kijk je niet op van die zin. De ‘hashtag’ , verwijzend naar # met een kort kernwoord, is ondertussen veel meer dan een praktische functie op Twitter. We drukken onszelf er steeds vaker mee uit, zoals met de smiley. Maar is dat 
of #fail?
De microblogdienst Twitter hoef ik niet meer uit te leggen, maar de hashtag is voor velen nog een nieuw concept. Zo’n hashtag is een soort code die kan weergeven waar je het over hebt op Twitter. Zo stond mijn Vlaamse tijdlijn op 3 april vol met ‘#rvv’: het was de Ronde van Vlaanderen. Op de dag dat ik dit artikel schrijf, zie ik voortdurend ‘#Alphen’ voorbijkomen, de hashtag voor nieuws over en reacties op de schietpartij in Alphen aan den Rijn, Nederland.
Doel van die codes en hekjes? Het massale aanbod aan tweets een beetje structureren voor mensen die iets willen opvolgen. De zoekfunctie van Twitter laat je toe elke tweet met een bepaalde hashtag meteen te zien verschijnen . Je kan ook op een hashtag klikken en alle tweets bekijken met die hashtag . Zo kan je redelijk eenvoudig nieuws volgen of interessante trends opsporen.
Maar hoe kom je te weten welke hashtags je zelf kan of moet gebruiken op Twitter? Meestal neem je gewoon over wat de meeste mensen al gebruiken . Breng je als eerste nieuws? Dan kies je zelf een eenvoudige hashtag om toe te voegen. Op evenementen zal de organisatie dikwijls meedelen wat de officiële hashtag is. Zelfs de makers van televisieprogramma’s, zoals De Zevende Dag, geven nu een hashtag mee om feedback op Twitter gemakkelijk te verzamelen.
Toch is het gebruik van de hashtag niet louter functioneel gebleven. De stap van ‘#rvv’ naar ‘#slechtgezind’ bleek klein. Opeens werden hashtags gebruikt om een uitspraak op Twitter te verduidelijken, ook zonder nieuwsaanleiding of evenement. Emoties werden nu ook in een hashtag gegoten: #grrr #wow #argh #huh? Maar ook: #niettedoen #needadrink of #geenzininvandaag. Het werd een manier om jezelf beter (of gemakkelijker) uit te drukken.
Maar dat maakt het wel minder eenvoudig om al die hashtags op te volgen (#chaos!). Ze blijken ook even hardnekkig als sommige andere online gewoontes, zoals ‘lol’ (laughing out loud’) en smileys. Opeens wordt het soms moeilijk om iets te zeggen zonder # . Ik hoorde al mensen vertellen over offline conversaties waarin nog net niet luidop ‘ hashtag erg’ werd gezegd. Het lijkt eenvoudiger een extra boodschap mee te geven met een #, zonder de ware betekenis volledig uit te spreken.
Ik geef het toe: zelf ben ik ook een fervent gebruiker van hashtags. Maar overvloed zorgt voor chaos en dus is het een beetje oppassen met #gemakkelijk doen. Toch kan je ook niet meer zonder de hashtags op Twitter. Ze zijn een waardevolle filter en vaak een stiekeme manier om niet al te zwaarwichtig toch emotie over te brengen. Zo voerden mijn volgers
zelf #RIPBlinkie in toen mijn hamster overleed. Een digitaal schouderklopje en een gestructureerde manier van reageren. # tochzoslechtnognie t.
